10 İsim, 10 İşlev
Kur'ân yalnızca 'Kitap' değildir; kendisi için 10 farklı isim + sıfat kullanır. Her isim ayrı bir işleve, ayrı bir okuyucu ilişkisine işaret eder. Hüdâ okuru yönlendirir, Furkân ayırt eder, Şifâ iyileştirir, Zikr uyandırır. Bu tanımlar bir çeşitliliktir değil — Kur'ân'ın kendisiyle kurduğu çok-boyutlu okuma sözleşmesi. Bu sayfa Kur'ân'ın kendi isimlerinin envanterini + Râgıb el-İsfahânî çerçevesinde her ismin anlam katmanını sunar.
Klasik Kaynaklar
er-Râgıb el-İsfahânî
el-Müfredât fî Garîbi'l-Kurʾân
?–1108 (İsfahan)
Kur'ân'daki her kelimenin kök + türev + tam anlam yelpazesi. Kur'ân'ın kendi isimleri için temel başvuru — beyân, tibyân, mübîn ayrımı buradan.
ez-Zerkeşî
el-Burhân fî Ulûmi'l-Kurʾân
1344–1392 (Kahire)
Kur'ân ilimleri kompendyumu; Kur'ân'ın esmâsı, sıfatları, isim çeşitliliği bahsi kapsamlı ele alınır.
es-Süyûtî
el-İtkān fî Ulûmi'l-Kurʾân
1445–1505 (Kahire)
Nev'i 17 'Kur'ân'ın isim ve künyeleri' — 55 farklı isim ve sıfat inventarize eder; klasik referansın en kapsamlısı.
Gazâlî
Cevâhirü'l-Kurʾân
1058–1111
Kur'ân'ı bir mücevher hazinesi olarak okur — nûr, şifâ, hüdâ gibi isimleri deneyimsel çerçevede işler.